محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
290
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
لا يقطعه : او را نمىگسلد . لم يذرء : نيافريد . كل : خسته شد . الزمام : افسار . القوام : در صورت مفتوح بودن قاف به معناى ميانهروى است و در صورت مكسور بودن آن به معناى پايه و نظام است و در صورت مضموم بودن آن به معناى بيمارى است . الدعة : آرامش و آسايش و راحتى . صروم : گله شتران . العشار : گونهاى از شتران . الشم : جمع « أشمّ » به معناى استوار . الشوامخ : جمع « شامخ » به معناى بلند و مرتفع . الصم : جمع « أصمّ » به معناى سخت . الصلد : سخت و صيقلى . سملق : صاف و هموار . ساختار ادبى ماحير : « ما » اسم موصول و مفعول براى « اظهر » است . و اعلام : واو حاليه است . عبثا : مفعول له يا حال است .